fbpx

Op werkbezoek bij het Vincent van Gogh Instituut

Ruim een week geleden waren we op een werkbezoek bij het VvGi. We werden meegenomen in de ontwikkelingen, uitdagingen en problematieken in de psychiatrische zorgverlening. Het was een inspirerend werkbezoek.

In de psychiatrie wordt gezocht naar de menselijke maat, de cliënt is zelf (mede) verantwoordelijk. Dit kan botsen en tot problemen leiden. Vroeger telde Venray circa 2000 psychiatrisch patiënten, ze woonden “beschermd maar ook afgeschermd”.

Nu wonen er aan de Stationsweg nog ongeveer 310 cliënten. Verreweg het grootste deel van de psychiatrische zorg wordt ambulant geboden en deze cliënten wonen (beschermd) in de buurt. Bij problemen is de zorg op afstand en verward of onaangepast gedrag kan tot overlast en onveiligheid leiden. Zijn er oplossingen of zien we vooral problemen? De psychiatrie heeft een groot tekort aan personeel. Het ambulant behandelen staat hoog in het vaandel maar er is ook een wachttijd van minstens 3 maanden waarin er dus veel mis kan gaan. Omdat er onvoldoende klinische behandelplaatsen zijn moet deze groep cliënten gedwongen thuisblijven.

Binnen de psychiatrie is het de vraag of meer klinisch behandelplaatsen wel de oplossing is. Ons gesprek kwam zo vanzelf op het maatschappelijk dilemma; wat is wenselijk voor de cliënt én hoe ervaart de omgeving dit? Doorpratend kan het tot een “wij en zij” denken leiden. Dat wil men uiteraard ook niet, maar je zal maar wonen naast een cliënt die zich niet als de gewone buurman gedraagt. Kortom, na bijna 3 uur waren we er nog niet uit, maar we zijn aan het denken gezet, want goede psychiatrische zorg gaat ons allen aan!

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on email
Email