fbpx

De wereld verandert?

Ukrainian refugee mother with child crossing border

Twee maanden geleden viel Rusland Oekraïne binnen. Sindsdien worden we dagelijks geconfronteerd met beelden én met dreigingen die we in ons veilige Europa misschien wel niet meer voor mogelijk hadden gehouden. Voor de oudere generatie is de dreiging uit het Oosten een onplezierig déjà vu, voor de jongere generatie eerder een onverwachte en harde confrontatie met de geopolitieke werkelijkheid van de wereld waarin wij leven. Wat de komende jaren de gevolgen gaan zijn is nog verre van duidelijk. Maar nu al betekent het in Nederland en dus ook in Venray het een en ander.

De collectieve reactie op de enorme stroom mensen die halsoverkop Oekraïne ontvlucht zijn is hartverwarmend. Veel mensen zijn zelfs bereid om ze in eigen huis op te nemen. Dat bestuurders en politici zich verbazen over het contrast met de bereidheid om ‘reguliere asielzoekers’ op te vangen, zegt meer over hen dan over de maatschappij. Het zegt mij in ieder geval iets over de maatschappelijke waardering voor de huidige asielpraktijk.

Ook realiseren we ons opeens weer het belang van een serieuze krijgsmacht. Na het decennialang bezuinigen op en onttakelen van onze defensie is dat inzicht er nú in een oogwenk weer. De taakstelling van defensie gaat terug naar af. Van de politieagent voor de halve wereld naar het veiligstellen van onze eigen Nederlandse territoriale integriteit. En in Venray zet dat de discussie over het opnieuw in gebruik nemen van vliegbasis “De Peel” inmiddels ook in een enigszins ander daglicht.

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on email
Email