fbpx

De kracht van lokale volkscultuur

euterpe

In 1996 kwam ik na mijn studie in Utrecht in Venray wonen. En hoewel ik hartelijk ontvangen ben, moest ik over 1 ding nog echt alles leren… de lokale cultuur.

Totaal onwetend was ik, mijn eerste vastelaovend in een geleend Pinnokio-kostuum. Uiteraard verstond ik maar de helft van de ineens bijzonder kameraadschappelijke feestvierders, terwijl ik net geleerd had dat je in Venray (in tegenstelling tot in Utrecht) juist níet zomaar met een vreemde spreekt.

Ik speelde matig piano. Maar in Venray speelde bijna iedereen een blaasinstrument bij een kapel, fanfare of een harmonie. Of percussie, bij een schutterij, ook al zo een cultuurschok voor me.

Toch merkte ik al snel de kracht van het culturele verenigingsleven, mijn netwerk groeide er sneller door en werd diverser. Want volkscultuur verbroedert en verbindt.

Inmiddels speel ik een paar blaasinstrumenten, ben actief in lokale organisaties en verenigingen, bruidegom en liedjeszanger geweest met de vastelaovend en ik versta ondertussen alles bij Circus Mök.

Mede door de mooie volkscultuur voel ik mij verbonden met Venray en haar inwoners, daarom ben ik me uiteindelijk ook voor de lokale politiek gaan inzetten.

Vanuit die positie ben ik vaak kritisch op ons college, maar wat de volkscultuur aangaat wil ik ze complimenteren met de persoonlijke betrokkenheid die ik op dit vlak steevast constateer (nóg een voorbeeld van het verbroederend effect van cultuur!).

Als VVD Venray hopen we echter dat het daar niet bij blijft en dat de coalitie op dit punt de in het collegeprogramma benoemde ambities wél gaat concretiseren en realiseren.

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on email
Email